Leven
Artistieke carrière
Bekendheid
Meer lezen

Leven

Jenny  MontignyJenny Montigny wordt geboren te Gent op 10 december 1875 in de Gentse burgerij. Haar vader, Louis Charles Montigny, is jurist, politicus en later hoogleraar aan de Gentse Universiteit. Haar moeder Yohanna Elena Mair is van Engelse afkomst.

Bij haar familie kan ze op weinig begrip rekenen wanneer ze als zeventienjarige kiest voor de schilderkunst. Nadat ze het schilderij ‘IJsvogels’ van Emile Claus gezien heeft, besluit ze bij Claus les te gaan volgen. Ze wordt aanvaard als leerling en pendelt jarenlang tussen Gent en zijn atelier te Astene bij Deinze. Claus is een indrukwekkende persoonlijkheid. Ze wordt verliefd op haar leermeester die 26 jaar ouder is dan zij. Hun verhouding die zal duren tot aan de dood van Emile Claus in 1924.

In 1905 verhuist Jenny naar Deurle in de buurt van Astene, waar ze lid wordt van de ‘luministen’, een groep laat-impressionistische kunstenaars die dicht aanleunen bij het pointillisme. Bij het begin van de eerste wereldoorlog vertrekt Emile Claus met zijn echtgenote naar Londen.Jenny reist hem achterna. Uit die tijd dateren schilderijen van o.a. Hyde Park. Na de oorlog keren ze terug naar België.

naar overzicht

Artistieke carrière

Jenny Montigny is een opvallende persoonlijkheid die deelneemt aan talrijke salons en regelmatig tentoonstelt in Parijs. Ook op de wereldtentoonstelling te Gent in 1913 is er werk van haar te zien. In 1923 wordt ze zelfs benoemd tot ‘membre sociétaire’ van de ‘Société des Beaux-Arts de Paris’. Ze is ook lid van meerdere kunstkringen zoals ‘Vie et Lumière’ waarvan ze medestichter is, en de ‘Cercle Royal artistique et littéraire de Gand’.

Stilaan onttrekt ze zich aan de invloed van Emile Claus. Ze verheft het luminisme tot een verfijnde kunststroming waarin het licht- en kleurenspel essentieel is. Haar werk is spontaan en intens, vooral wanneer ze kinderen schildert. Moeder en kind is één van haar geliefde onderwerpen. Zelf blijft ze kinderloos. Mannelijke figuren komen zelden voor in haar werk, behalve in de taferelen van Hyde Park en de portretten van Emile Claus.

In haar eigen stijl, meestal met gladde dikke verf, schildert ze ook de anekdotische charme van het boerenleven. Niettemin schildert ze, net zoals Emile Claus, dikwijls dezelfde onderwerpen maar met de kleurenvariaties van de verschillende seizoenen.

Na de dood van Emile Claus krijgt Jenny het moeilijk. Behalve het verdriet om het verlies van haar grote liefde krijgt Jenny het ook financieel moeilijk door de evolutie in de schilderkunst, die het impressionisme naar de achtergrond dringt. Gelukkig kan ze rekenen op de steun van haar zus en van vrienden.

naar overzicht

Bekendheid

Wanneer Jenny Montigny in Deurle overlijdt in 1937, vervaagt haar naam al snel. Gedurende een halve eeuw spreekt niemand nog over haar. In 1987 zijn weer werken van haar te zien op tentoonstellingen in Deurle en Deinze. In 1995 wijdt het museum van Pontoise in Frankrijk een retrospectieve tentoonstelling aan haar schilderkunst. Bij die gelegenheid is een uitgebreide catalogus uitgegeven.

naar overzicht

Meer lezen

RoSa-bibliotheek, trefwoord: kunstenaressen, België, eeuwwisseling

  • Elck zijn waerom : vrouwelijke kunstenaars in België en Nederland 1500-1950 / Katlijne Van der Stighelen, Mirjam Westen - Gent; Amsterdam : Ludion, 1999. - 399 p. ISBN 90-5544-271-2
  • Jenny Montigny, kunstenares van de Latemse school / Chris Weymeis - In: DE STANDAARD; (17 12 1993)
  • 9 vrouwen, 9 x kunst: vrouwelijke kunstenaars actief rond de eeuwwisseling / Kredietbank - Brussel : Piet Jaspaert, 1988. - 46 p.
  • Lees het essay: Vrouwelijke schilders in Gent (1880 -1914), een socio-historische studie. Karel Blondeel.

naar overzicht