The End of Men and the Rise of Women  The End of Men and the Rise of Women 
Hanna Rosin.

New York: Penguin Books, 2012.- 310 p.
ISBN 978-1-59448-804-7

RoSa exemplaarnummer: DIII2d/0019

RoSa bespreekt: The End of Men and the Rise of Women, Hanna Rosin.

Mannen zijn de dominante sekse sinds, wel, het begin der tijden.  Maar aan dit tijdperk van mannelijke heerschappij komt langzaam maar zeker een einde. Voor het eerst in de geschiedenis zijn vrouwen niet langer bezig met mannen in te halen. Nee, op heel wat domeinen zijn het vrouwen die vandaag de koplopers zijn, terwijl mannen steeds meer moeite hebben om deze vrouwen bij te benen.   Aldus het provocatieve uitgangspunt van The End of Men and the Rise of Women van de Amerikaanse journaliste Hanna Rosin.

De groeiende mannelijke werkloosheid, de toenemende leerachterstand van jongens, de steeds groter wordende groep alleenstaande moeders, … deze nieuwe tendensen in de Amerikaanse samenleving wekten Rosins nieuwsgierigheid en brachten haar tot de vraag: zijn de verhoudingen tussen mannen en vrouwen fundamenteel veranderd?

Vrouwen, zo concludeerde Rosin uit haar research, hebben zich de laatste generaties getoond als veelzijdige, flexibele wezens. Telkens wanneer er nieuwe deuren voor hen geopend werden (dankuwel feministen!) hebben vrouwen zich met verve hierop gestort. Toegang tot onderwijs, de arbeidsmarkt en controle over anticonceptie creëerden nieuwe generaties vrouwen die met vallen en opstaan allerlei maatschappelijke drempels wegwerkten. Nieuwe maatschappelijke tendensen als de groeiende nadruk op communicatie, de overgang naar een diensteneconomie, nieuwe managementstijlen en flexibele werktijden sluiten beter aan bij de noden en capaciteiten van deze vrouwen en versterken hun positie.

Mannen daarentegen, zegt Rosin, vertonen deze flexibiliteit veel minder. Zij omarmen nieuwe rollen slechts schoorvoetend en dat speelt hen nu parten. Mannelijke sectoren als productie en constructie leiden het zwaarst onder de economische crisis terwijl sectoren als onderwijs, verzorging en betaalde  huishoudelijke arbeid blijven groeien. Deze sectoren blijven echter overwegend vrouwelijk want mannen betreden ze slechts aarzelend. Daar waar de crisis toeslaat vonden laaggeschoolde vrouwen makkelijker nieuwe jobs dan hun mannelijke collega’s. Het wordt steeds moeilijker om als ongeschoolde arbeider aan te slag te gaan, maar jongens hebben het steeds moeilijker op school en vertegenwoordigen een veel hoger percentage van de drop-outs. Universiteiten leveren al een aantal jaren meer vrouwen af dan mannen. Deze vrouwen stappen in de arbeidsmarkt met andere ambities en toekomstverwachtingen dan de generaties voor hen. Hoogopgeleide vrouwen en mannen zien hun toekomst eerder als een evenwichtsoefening waar diegene die het meest verdient voorrang krijgt om zijn of haar carrière uit te bouwen. Steeds vaker is dat de vrouw. Mannen, zegt Rosin, hinken vandaag de dag achter op heel wat maatschappelijke succesdomeinen.

Na jaren feministische logica waarin vrouwen slechts moeizaam terrein winnen op mannen, is dit uitgangspunt op zijn minst verfrissend. Rosin werkt haar stelling methodisch en consequent uit. Ze staaft dit met heel wat studies, wetenschappelijk  onderzoek, cijfers en statistieken en talloze interviews met diverse mannen en vrouwen.

Maar de triomfantelijke opkomst van vrouwen stoot nog steeds op een grens, zo geeft ook Rosin toe. De machtigen der maatschappij zijn nog steeds mannen, in de politiek, in de bedrijven, in de kennisinstellingen. Rosin gelooft dat het een kwestie van tijd is voor vrouwen ook deze laatste horde zullen nemen. Vrouwen zullen uiteindelijk leren om de stereotypen te omzeilen en op te eisen wat hen toekomt. Rosin: “[ Women will learn to] strike just the right balance between feminine and aggressive to move ahead without triggering any suspicion” (p. 216) Het generatie-effect , nieuwe werkstijlen (flexibiliteit!) en enkele moedige voorvechters moeten de rest doen: vrouwen (én mannen)  verlossen uit de eeuwige patstelling: gezin of carrière.
Het mannenprobleem is vandaag groter, zegt Rosin. Maar ook daar ziet ze de toekomst nog positief in. Uiteindelijk zullen ook mannen erin slagen zichzelf te transformeren en met succes de (stereotiep) vrouwelijke domeinen betreden.

Rosins pragmatische visie botst regelmatig met onze feministische inborst. Is dit de mentaliteitswijziging waarop we zitten te wachten? Maar uiteindelijk is haar boek een pleidooi voor mannen (en vrouwen) die flexibel genoeg zijn om zich aan te passen aan voortdurend veranderende eisen en kansen, los van stereotiepe genderverwachtingen. En dat juichen wij toe. 

Meer info: www.hannarosin.com